Quantum redactiones paginae "Supinum" differant

m
Summarium vacuum
m
'''Supinum''' forma [[Verbum|verbi]] est. Indicat intentionem vel solutionem actus animo agitati.
 
Supina in [[Ablativus|ablativo]] et [[Accusativus|accusativo]] casu solum inveniuntur, tamen rarum [[Dativus (grammatica Latina)|dativum]] supinum in''-tui'' desinens ("Quia istaec lepida sunt ''memoratui" [[Bachides]]. 62'') a [[Titus Maccius Plautus|Plauto]] scriptum est.<ref>The Foundations of Latin. By Philip Baldi, Professor Philip Baldi, PH.D. Page. 409</ref> <ref>Past Participles from Latin to Romance. By Richard Laurent. Page. 19</ref> <ref>The Latin Language: An Historical Account of Latin Sounds, Stems, and Flexions. By W. M. Lindsay. Page. 387</ref> Exemplar aliud est "ex candidioribus potui iucunda" (''[[Naturalis historia (Plinius)|Naturalis historiae]] 6. 204)'' a [[Gaius Plinius Secundus|Gaio Plinio Secundo]].
 
In [[Lingua Latina]] duo sunt tempora supini:
 
== Supinum accusativum I ==
 
Formatum participio perfecti et ''-um'' (exempli gratia verbi "regō 3 rēxī rēctum", supinum I "rēctum"). Supinum I adhibetur cum verbis motum indicantibus.
Supinum in ''-um'' desinens apud verbum ''iri'' ponitur ad infinitivum passivum futurum creandum. Exemplar est ''“''si sciret se in solitudine Aegyptiorum ''trucidatum iri''” ([[De Divinatione]]. [[Cicero|Ciccero]]).
 
== Supinum ablativum II ==
[[File:Turris Borghese 1.JPG|thumb|VETUSTA NOMINE GRATISSIMA HAUSTU]]
Formatum participio perfecti et ''-ū'' (exempli gratia verbi "regō 3 rēxī rēctum", supinum II "rēctū"). Supinum II adhibetur cum adiectivis, imprimis adiectivis "facilis,-e" et "difficilis,-e". Ablativum supinum in -ū desinens a dativo finali fortasse ortum est.<ref>Syntax of early Latin. Charles Edwin, 1858-1921. Page 456-457.</ref>
* ''hisce hami atque haec harundines sunt nobis quaestu et cultu.'' ''(Pl. Rud. 294).''
 
Etiam certi scriptores [[Romanus (poeta)|Romani]] ablativum supinum ponere apud [[Verbum (temporale)|verbum]] scripsereposuerunt, verum usus multum huius constructionis grammaticae rarus est. Haec sunt ablativa verba separationis:
 
*''Obsonatu redeo (Pl., Men., 277).''
1 001

recensiones