Quantum redactiones paginae "Lingua Valentina" differant

Complures parvas emendationes feci.
(Complures parvas emendationes feci.)
|tabula =[[Fasciculus:Human Language Families (wikicolors).png|center|250px|Familiae linguisticae coloribus Vicipaediae pictae]]
|syllabus =Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
|tabula2=[[Fasciculus:Subdialectes del valencià.svg|250px|Locus atque variantesvariationes '''linguae Valentinae.''']]
|syllabus2=Situs locutorum '''linguae Valentinae'''
}}
 
 
==De nomine linguae==
Adhuc in regionibus, quae antiqui Regni Valentiae partem formavere, linguae Valentinae cognitio et usus per [[permutatio linguistica|permutationem linguisticam]] decreverunt, (apprime ponderis per [[Dictatura Francisci Franco|Franquisticam aeram]]) etiam ab immigratione ex aliis [[Hispania]]e et mundi partibus affectiaffecta. Valentinae cognitio in eis areis velut "praecipuae Valentinophonicis" a [[Generalitas Valentina|Generalitate Valentina]] definitis (ubi 83% intellegere potest et 58% loqui potest) vix maior quam in tota Communitate Valentina est (vide tabulam).
 
{| class="wikitable" style="float:left;width:200px;margin:0 0 0.5em 1em;"
|}
 
Valentina ab [[Academia Valentina Linguae|Academia Valentina Linguae]] (Valentine ''Acadèmia Valenciana de la LLengua'' sive ''AVL''), anno [[1998]] creata, regulatur. [[Lex]], quae Academiam instituit, initio Valentinam linguistici systematis partem esse enuntiavit, quod aliaaliae regiones [[Hispania|HispanicaHispanicae]] antiquae [[Corona Aragoniae|Coronae Aragoniensis]], scilicet [[Catalaunia]]e et [[Insulae Baliares|Insularum Baliarium]], territoria velut "propriam linguam" suis territoriis agnoscunt. Nihilominus, in subsecuta publica affirmatione, anno [[2005]], Academia Valentina Linguae Valentiam eadem lingua, quam Catalauniam et Insulas Baliares loqui et dissimiles varietates "unam linguam" ad vocabulum "systematis linguistici", quo praemissa lex usa est, referentem constituere asseruit. [[Institutum Studiorum Catalanicorum]] (''Institut d'Estudis Catalans'' sive ''IEC'') quoque [[lingua Catalana|Catalanam]] et Valentinam eandem linguam considerat. Quamquam phoneticae dissimilitudines perspicuae sunt, scripta rata Valentina a rata Media Catalana solum parum differt. [[Chironomia Valentina|Chironomia Valentina]] etiam est cui peculiaris protectio a Statuto Autonomiae Valentinis surdis hominibus concessa est.
 
Praeter prorsus philologica criteria, traditionale et usitatum vocabulum ad nuncupandam linguam in Valentia Valentina est. Pervulgatus huius vocabuli usus a civibus et omnibus praecipuis [[factio politica|factionibus]] nec necessario suam Catalanicam linguisticam filiationem negat nec probat. Tam Catalana quam Valentina parum dissimiles normas habent, quod aliquodaliquid confusionis produxit de quaestione, si pro eadem lingua necne habeantur. Sic, aliquae Hispanicae gubernationis documenta dissimiles versiones [[Catalaunia]]e et Valentiae continent, v. gr., in anni [[2005]] referendo ad probandam [[Foedus Constitutionem Europaeam statuens|propositam Constitutionem Europaeam]] Hispanica gubernatio primum identicas Foederis Constitutionalis versiones in ratam Catalanam, easdem in [[Catalaunia]]e et Valentiae, distribuit. Quod vocalem Communitatis Valentinae gubernationis reactionem provocavit, quae versionem in ratam Valentinam requirebat, sed, ea probata, tunc, vicissim, Catalana gubernatio, ad approbandam philologicam identitatem inter Catalanam et Valentinam, ratam Valentinam sumpsit et rata Catalana in libellulis in Catalaunia distributis non usa est.
 
De hac re, praecipua conservativa [[factio politica|factio]] in Valentia, gubernantes [[Partes Populares]], plerumque non de Catalanae et Valentinae filiatione agit, dum, effective, ratam Valentinam consentaneisssamconsentaneissam Catalanae probat; neglecto ab quo, satis vocum reagentium et "Valentinas versiones" aliquando velut eam Europaei referendi supra nominatam defendentium potest. Porro, Partes Populares dexterae alae circulos concordes aut absorbitos e [[Blaverismus|Blaveristico]] motu includunt, qui has duas pro una lingua habere refutat.
 
==Bibliographia==
* Sanchis i Guarner, Manuel (1934, 1967). ''La llengua dels valencians''. Edicions 3i4, Valentiae 2005. ISBN 84-7502-082-8.
* Sanchis i Guarner, Manuel (1963). ''Els valencians i la llengua autòctona durant els segles XVI, XVII i XVIII''. Institució Alfons el Magnànim. ValentiaValentiae. ISBN 84-370-5334-X.
* Saragossà, Abelard, ''El valencià del futur'', Benicarló, Alambor, [2000], 2002, editio secunda, ISBN 84-931620-2-7.
* Valor i Vives, Enric (1978). ''Curs mitjà de gramàtica catalana, referida especialment al País Valencià''. Edicions Grog, Valentiae 1999. ISBN 84-85211-45-6.
4 252

recensiones