Quantum redactiones paginae "Acastus" differant

Content deleted Content added
No edit summary
mNo edit summary
Linea 1:
'''Acastus''' [[Pelias|Peliae]] regis [[Thessalia]]e (hinc Haemonius dictus <ref> Ovidius, Metamorphoseon lib. XI, 409</ref>) filius ex Anaxibia (sive ut alii tradunt <ref>Apollodorus 1, 9 </ref> Philomache) [[Bias|Biantis]] filia, nepos [[Neptunus (deus)|Neptuni]] ex formosa Tyro, frater [[Alcestis (discretiva)|Alcestidis]], uxoris [[Admeti]] <ref>Euripides in Alcestem 731 et Homerus, Odyssea XIV, 336 <!--coll 11 234--> seqq et Pindarus Nem. 4. 93 et 5. 49 seqq </ref>Inter [[Argonautae|Argonautas]] fuit teste [[Gaius Valerius Flaccus|Valerio Flacco]] <ref>1 153, 695 et 709; 6. 720</ref> et [[Hyginus mythographus|Hygino]] <ref>fab 24 et 14</ref> qui haec tradit :"Acastus Peliae at Anaxibia Biantis filiae filius, ex Iolco, duplici pallio coopertus. Hic voluntarius Argonautis accessit, sponte sua comes [[Iason|Iasonis]]." Valerius Flaccus <ref>1 163 et 484</ref> refert eum a Iasone persuasum, inscio patre Pelia, addidisse se Argonautis, cum iam solverent navem, et fuisse primae aetatis iuvenem qui duce Iasone "primos virtutis honores carpere" ardebat. [[Publius Ovidius Naso|Ovidius]] <ref>8 Met 306 </ref> Acastum (quem "iaculo insignem" fuisse refert) ascribit venatoribus [[Aper Calydonius|Apri Calydonii]] simul cum [[Meleager|Meleagro]] quae expeditio posterior illa fuit. Redux ab hac expeditione, dicitur duxisse Hyppolyten quae alio nomine ''Cretheis'' dicta est ex qua suscepit [[Laodamia|Laodamiam]] <ref>Ovid 13 Heroid 23</ref> ubi ab ea ''grandaevus'' dicitur. Dubium est utrum hic Acastus idem sit de quo hucusque an diversus; vix enim illi videtur ad Troiana usque tempora vitam perducere potuisse<ref> Cf tamen Euripid Troad 1126 Adde Hygin fab 231</ref>. Hic Acastus in honorem patris Peliae ludos funebres instituit et agonem, quos saepe a pictoribus et artificibus expressos memorat Pausanias <ref>3 18 5 15 et 6 20</ref>. Hos ludos ''Argivos'' vocat Hyginus <ref>fab 273</ref>, qui etiam enumerat illos qui in iis vicerunt. Memorat et Plinius <ref>7 57 14 </ref> "[Ludos] funebres Acastus Iolco". Acastus enim Iolci et Magnesiae rex traditur. Inter eos qui alios criminibus obnoxios lustratione purgabat recensetur Ovidius <ref>2 Fast 40; coll 11 Met 409</ref>. De Acasto alia potes colligere ab Hygino <ref>Fabulae 103 et 243</ref>, Seneca </ref>Medea 521 et 526</ref> et Dicte Cretensi </ref>6. 7-9</ref>.
{{In progressu}}
 
'''Acastus''' [[Pelias|Peliae]] regis [[Thessalia]]e (hinc Haemonius dictus <ref> Ovidius, Metamorphoseon lib. XI, 409</ref>) filius ex Anaxibia (sive ut alii tradunt <ref>Apollodorus 1, 9 </ref> Philomache) [[Bias|Biantis]] filia, nepos [[Neptunus (deus)|Neptuni]] ex formosa Tyro, frater [[Alcestis (discretiva)|Alcestidis]], uxoris [[Admeti]] <ref>Euripides in Alcestem 731 et Homerus, Odyssea XIV, 336 <!--coll 11 234--> seqq et Pindarus Nem. 4. 93 et 5. 49 seqq </ref>Inter [[Argonautae|Argonautas]] fuit teste [[Gaius Valerius Flaccus|Valerio Flacco]] <ref>1 153, 695 et 709; 6. 720</ref> et [[Hyginus mythographus|Hygino]] <ref>fab 24 et 14</ref> qui haec tradit :"Acastus Peliae at Anaxibia Biantis filiae filius, ex Iolco, duplici pallio coopertus. Hic voluntarius Argonautis accessit, sponte sua comes [[Iason|Iasonis]]." Valerius Flaccus <ref>1 163 et 484</ref> refert eum a Iasone persuasum, inscio patre Pelia, addidisse se Argonautis, cum iam solverent navem, et fuisse primae aetatis iuvenem qui duce Iasone "primos virtutis honores carpere" ardebat. [[Publius Ovidius Naso|Ovidius]] <ref>8 Met 306 </ref> Acastum (quem "iaculo insignem" fuisse refert) ascribit venatoribus [[Aper Calydonius|Apri Calydonii]] simul cum [[Meleager|Meleagro]] quae expeditio posterior illa fuit. Redux ab hac expeditione, dicitur duxisse Hyppolyten quae alio nomine ''Cretheis'' dicta est ex qua suscepit [[Laodamia|Laodamiam]] <ref>Ovid 13 Heroid 23</ref> ubi ab ea ''grandaevus'' dicitur. Dubium est utrum hic Acastus idem sit de quo hucusque an diversus; vix enim illi videtur ad Troiana usque tempora vitam perducere potuisse<ref> Cf tamen Euripid Troad 1126 Adde Hygin fab 231</ref>. Hic Acastus in honorem patris Peliae ludos funebres instituit et agonem, quos saepe a pictoribus et artificibus expressos memorat Pausanias <ref>3 18 5 15 et 6 20</ref>. Hos ludos ''Argivos'' vocat Hyginus <ref>fab 273</ref>, qui etiam enumerat illos qui in iis vicerunt. Memorat et Plinius <ref>7 57 14 </ref> "[Ludos] funebres Acastus Iolco". Acastus enim Iolci et Magnesiae rex traditur. Inter eos qui alios criminibus obnoxios lustratione purgabat recensetur Ovidius <ref>2 Fast 40; coll 11 Met 409</ref>. De Acasto alia potes colligere ab Hygino Fabulae 103 et 243, Seneca Medea 521 et 526 et Dicte Cretensi 6. 7-9.
 
{{NexInt}}