Quantum redactiones paginae "Elegia" differant

515 octeti additi ,  12 years ago
m
+
m (bot addit: lt:Elegija)
m (+)
{{latinitas|-2}}
[[Image:William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) - Elegy (1899).jpg|thumb|right|220px|''Elegia'', a [[Gulielmus Adolphus Bouguereau|Guillelmo Adolpho Bouguereau]] anno [[1899]] picta.]]
'''Poësis elegiaca''' sive ''Elegia'elegia''' est genus,[[versus]] cuiusduarum formadiversarum duas diversas partes habetpartium: prima pars est [[hexametrum dactylicum|hexametrum]], sicut in [[poesis epica|epico]] carmine; et altera pars, [[pentametrum dactylicum|pentametrum]], est.sic:
 
:::- X | - X | - X | - X | - u u | - x
:::-:– X | - X | - || - u u | - u u | -
 
Hic – = elementum longum; u = elementum breve; X = elementum biceps [i.e. elementum longum sive duo elementa brevia]; x = elementum anceps [i.e. elementum longum sive elementum breve].
- = elementum longum;
u = elementum breve;
X = elementum biceps [i.e. elementum longum sive duo elementa brevia];
x = elementum anceps [i.e. elementum longum sive elementum breve];
 
Dicitur in antiquoelegia tempore elegiaantiquo fuisse cantata ad tibias[[tibia]]s cantata, etiam poetae elegiarum fuisse atque tibicines, vero enim et illum [[Mimnermus|Mimnernum]] esse tibicinem et amatorem [[tibicina]]rum.
Ad exemplum:
:::''Pieridas, pueri, doctos et amate poetas,''
:::''Aurea nec superent munera Pieridas.''
:::::::–[[Albius Tibullus, I, 4, 61-62]]
 
Per formam, elegia constat proxime ad [[poesis epica|heroicum versum]]., Astast elegiae materia saepe tracta est e convivio et amatorum moribus, non a magnis gestis proeliorum regumque. Exemplum:
Dicitur in antiquo tempore elegia fuisse cantata ad tibias, etiam poetae elegiarum fuisse atque tibicines, vero enim et illum [[Mimnermus|Mimnernum]] esse tibicinem et amatorem [[tibicina]]rum.
 
:::''O numquam pro me satis indignate Cupido'' hexametrum
== Historia ==
::::''O in corde meo desidiose puer,'' pentametrmpentametrum
:::''Quid me, qui miles numquam tu signa reliqui,'' hexametrum
::::''LædisLaedis, et in castris vulneror ipse meis ?'' pentametrum
::::::[[Publius Ovidius Naso]], ''AmoresArs Amatoria,'', II, 2.9, v. 1-41–4.
 
== Historia ==
In principio, tantum [[Graecia|Graeci]] antiqui elegia utuntur in carmine funerali.<!--Fortasse non rectum.--> Nomen huius poetici generis igitur a nonnullis putantur venire ex Graecis verbis ''ε, λεγε ε, λεγε'' quae dicunt Latine "'Vae, plora vae, plora!".' Qua de causa hac significatione homines hodie interdum verbis ''elegia'' et ''elegiaca'' utuntur pro [[pictura|picturis]] et alis operibus de luctu ettristitiaque tristitiafactis.
 
Poetae Graeci elegiarum periti fuerunt [[Callinus]], [[Mimnermus]], [[Phocylides]], [[Solon]], [[Theognis]], [[Tyrtaeus]], et [[Xenophanes]], et nonnulli nobis notis poetae minores: [[Adespota]], [[Asius]], [[Critias]], [[Demodocus]], [[Dionysius Chalcus]], [[Euenus]], et [[Philiadas]].
Per formam, elegia constat proxime ad [[poesis epica|heroicum versum]]. Ast elegiae materia saepe tracta est e convivio et amatorum moribus, non a magnis gestis proeliorum regumque.
 
[[Gaius Cornelius Gallus]] fuit primus poeta Romanus qui elegias excoluerit, sed omnia eius carmina amissa sunt. [[Albius Tibullus|Tibullus]], [[Sextus Aurelius Propertius|Propertius]], et [[Publius Ovidius Naso|Ovidius]] fuerunt maiores eleigiarum poetae. [[Gaius Valerius Catullus|Catullus]] quoque, in carmine 68, elegiam appropinquat.
:::''O numquam pro me satis indignate Cupido'' → hexametrum
::::''O in corde meo desidiose puer,'' → pentametrm
:::''Quid me, qui miles numquam tu signa reliqui,'' → hexametrum
::::''Lædis, et in castris vulneror ipse meis ?'' → pentametrum
::::::–[[Publius Ovidius Naso]], ''Amores'', II, 9, v. 1-4.
 
Multi poetae recentiores elegiarum elegias scripserunt. Unus ex sollertissimis fuisse habetur [[Ioannes Miltonus]].
== Clariores poetae elegiarum ==
 
*[[Solon]]
*[[Theognis]]
*[[Mimnermus]]
*[[Gaius Valerius Catullus]]
*[[Publius Ovidius Naso]]
*[[Sextus Aurelius Propertius]]
*[[Albius Tibullus]]
 
{{DEFAULTSORT:Poesis elegiaca}}
100 540

recensiones