Aperire sectionem principem
Saltatrix Indica.

Saltatio,[1][2] seu ballatio,[3] seu chorea,[3] est genus artis quod plerumque ad rhythmicos corporis motus spectat, musicae usitate concinens,[4] in multis culturis perfectum ut forma expressionis vel socialis coniunctionis personalis, sive in condicionibus spiritualitatis vel exsecutionis oblatum.

Index

Saltationis generaRecensere

 
Saltatio in Aegypto anno 1400 a.C.n. fere.
 
Saltator Pergami, saeculo altero a.C.n.
 
Vir et mulier saltant. Tabula a Petro Augusto Renoir picta.
 
Puellae et puer saltant.
 
Puellae incitatrices per ludum pediludii Dallas un urbe Texiae saltationem faciunt.
 
Puer Thailandicus breakdance facit, usitatum hip hop genus.

Saltatio vox antiquissima est. Saltatio, quamquam sensu latissimo omnia genera corpus ad musicam movendi continet, praecipuo dicitur corpus brevibus modo saltibus movendi genus, quod antiquitas tantum solebat, non aliter quam hodie Italiane saltarello et Theodisce Springtanz vel nuperrime jumpstyle dicuntur.

Ballatio deducitur a verbo ballare, quod per mutuationem verbi Graeci βαλλίζειν 'saltare' verbo βάλλειν 'iacere' adiuvante in linguam Latinam pervenit. Ballatio maxime significat corporis motum, solum lautii? causa sine multo saltatu, vel mulieris virique paribus, saliendo aut non.[5] E ballatione et ballando, verba Francogallice ballet et Hispanice baile veniunt. Chorea, quae e nomine Graeco χορεία venit, maxime dicitur agilitas ballatioque saepe in circulis instructa vel cantata.[5] Notandum est, quod haec genera se invicem non excludunt: agilitas quaedam simul et saltatio et ballatio et chorea potest esse.

Inter ballationes Occidentales, quae inter mulierem et virum aguntur, sunt:[6]

Saltationes universaeRecensere

Saltationes Americae LatinaeRecensere

Laographicae Europae saltationesRecensere

Saltationes Americae SeptentrionalisRecensere

SententiaeRecensere

Nexus interni

NotaeRecensere

  1. De saltatione in A Dictionary of Greek and Roman Antiquities (Londinii: John Murray, 1875).
  2. Davidis Morgan et Patricii Oeni Neo-Latin Lexicon (2018).
  3. 3.0 3.1 Words (sc. Verba), a Gulielmo Whitaker creatum, programma computatrale quod flexionem vel coniugationem vocabulorum Latinorum notat, eaque in Linguam Anglicam convertit. Vide nexum externum: Words.exe.; Davidis Morgan et Patricii Oeni Neo-Latin Lexicon (2018).
  4. Dance apud www.britannica.com.
  5. 5.0 5.1 New Grove Dictionary of Music and Musicians, editum a Stanley Sadie et John Tyrrell, Grove’s Dictionaries of Music Urbs Novum Eboracum, Novum Eboracum, 1986; Commentarium "Carole", Britannica Online, excerptum 29 Septembris 2007.
  6. Pagina Vicipaediae Anglicae en:Portal:Dance, excerptum 29 Septembris 2007.
  7. Glossarium Carolis Egger; etiam vide http://www.via.at/fobdr/bdr/lat.htm
  8. Ex glossario apud www.veritas.at.
  9. Cicero, Brutus 42
  10. Erasmus, Adagia 3.3
  11. Ovidius, Ars amatoria 1.595
  12. Ex glossario apud www.veritas.at.
  13. Ex http://www.via.at/fobdr/bdr/lat.htm
  14. Ex pagina apud www.vatican.va.

BibliographiaRecensere

  • Adshead-Lansdale, J., ed. 1994. Dance History: An Introduction. Routledge. ISBN 0-415-09030-X.
  • Bonacker, Kathrin, et Sonja Windmüller, eds. 2007Tanz! Rhythmus und Leidenschaft. Hessische Blätter für Volks- und Kulturforschung, 42. Marburgi: Jonas. ISBN 978-3-89445-389-3.
  • Carter, A. 1998. The Routledge Dance Studies Reader. Routledge. ISBN 0-415-16447-8.
  • Charman, S., R. Kraus, G. Chapman, et B. Dixon-Stowall. 1990. History of the Dance in Art and Education. Pearson Education. ISBN 0-13-389362-6.
  • Cohen, S, J. 1992. Dance As a Theatre Art: Source Readings in Dance History from 1581 to the Present. Princeton Book Co. ISBN 0-87127-173-7.
  • Dils, A. 2001. Moving History / Dancing Cultures: A Dance History Reader. Wesleyan University Press. ISBN 0-8195-6413-3.
  • Daly, A. 2002. Critical Gestures: Writings on Dance and Culture. Wesleyan University Press. ISBN 0-8195-6566-0.
  • Karina, Lilian, et Marion Kant. 1999Tanz unterm Hakenkreuz. Berolini: Henschel. ISBN 3-89487-244-6.
  • Miller, James, L. 1986. Measures of Wisdom: The Cosmic Dance in Classical and Christian Antiquity. Toronti: University of Toronto Press. ISBN 0-8020-2553-6.

Nexus externiRecensere

PinacothecaRecensere