Aperire sectionem principem

Psychoanalysis[1] sive psychanalysis[2] (a Graecis ψυχή 'anima' + ἀνάλυσις 'dissolutio') est descriptio animae humanae a Sigmundo Freud ad morbos mentis curandos excogitata.

Fundamentum theoriae est sexualitas ut libido, unus impetuum naturalium sive voluptates, sicut sadismus, masochismus, narcissismus, fetischismus et complexus Oedipodis. Quia haec omnia extra conscientiam sunt, analysis ad cognitionem morborum mentis per interpretationem phantasiae vel somniorum ducit.

Freud primam mentionem psychoanalysis anno 1896 in duabus commentationibus fecit (Theodisce Psychoanalyse et Francogallice psycho-analyse). Antea de psychische Analyse et klinischpsychologische Analyse scripserat.[3]

Homo qui per psychoanalysem tractat psychoanalyticus/-a sive psychanalyticus/-a vocatur.

NotaeRecensere

  1. Periodica de re morali canonica liturgica, Tom. LI, 1962, fasc. 2, p. 240; Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, Lexicon hodiernae Latinitatis. SKS, 2006, p. 117, 319; Ephemeris 2007; Hans Meyer, Medizinisches Wörterbuch: Deutsch - Latein (Ratisbonae: S. Roderer Verlag 2004), p. 232; Norstedts svensk-latinska ordbok (s.v. psykoanalys).
  2. Acta et documenta Concilio Oecumenico Vaticano II apparando. Typis Polyglottis Vaticanis, 1961, p. 83.
  3. Oxford English Dictionary, 3a editio (2007), s.v. "psychoanalysis, n."

Nexus interni

BibliographiaRecensere

  • Brenner, Charles. 1954. An Elementary Textbook of Psychoanalysis.
  • Elliott, Anthony. (2002). Psychoanalytic Theory: An Introduction. Ed. 2a. Duke University Press.
  • Fine, Reuben. 1990. The History of Psychoanalysis. Ed. nova aucta. Northvale: Jason Aronson. ISBN 0-8264-0452-9.
  • Samuel, Lawrence R. 2013. Shrink: A Cultural History of Psychoanalysis in America. Lincolniae: University of Nebraska Press.